تلفات سفر های نوروزی 26/11/1390
موضوع: تراکم بی رویه سفرهای نوروزی « عید»، بهراندزه باعث بالا رفتن تلفات جاده ای شود، معامله با جان انسان هاست!؟
این دیگر نیاز به دلیل ندارد که هرچه تراکم زیاد تر باشد (ولو امکانات و مراقبت های جاده ای درحد عالی باشد)، خود تراکم به جهت ظرفیت جاده ها؛خواهی نخواهی درصد تلفات را بالا خواهد برد.راه حل های مشکل تراکم نوروزی در طرح جامع پیشگیری از تلفات جاده ای مو جود است، و لی فعلاً کاری به آن ندارم. موضوعاتی را که در دو نامه ارسالی 1/2/1389 ، که نیز ارسال می شود، متذکر شده ام، به چند نکته دیگر هم در این نامه اشاره می کنم ، شاید مفید واقع شود.
1)ارزش سرمایه انسانی کشور،که در سال 1388و 22بهمن سال جاری، معلوم شد. باید گفت همه هستی کشور، ارزش سلامتی یک نفر این سرمایه گران بها را ندارد، و باید کاری کرد که تراکم سفر نوروزی باعث بالا رفتن درصد تلفات نشود. لذا اگر تفریح نباشد و یا دروقت دیکر جبران شود، نه مشکل اساسی برای مردم دارد و نه برای دولت، با این حال ولو یک نفر هم از کسانی سالم بماند که امثال شهید مصطفی احمدی روشن...، از وجود او به جایی برسد(که تحمل او برای دشمن سنگین است)، ارزش انسان را دو چندان می کند. بنا براین، باید ازهر راهی که شده باید کوشش کرد و از طرف دیگر نباید تنها عوامل دیگر را مقصر دانست؛ چون ممکن است عدم طرح و بر نامه جامع مقصر اصلی باشد که به دلا یلی این گونه است. از جمله عدم آسیب شناسی، عدم طرح جامع کارشناسی شده و فقدان مدیریت جامع و کارآمد و...
2) علاوه برگوش دادن مردم به توصیه در کاهش سفرهای نو روزی، اگر مسؤولین به مردم بگویند جان بدهند مردم حرفی ندارند؛ گرچه نمی شود گفت مردم تفریح نروند ولی می شود توصیه کرد، وقت دیگر جبران کنند و راضی نباشند بر اثر تراکم درجاده ها حتی بینی کسی خونی شود؛ تا چه رسد که سال گذشته250 کشته و 4031مجروح داشته باشیم!؟آیا سزاوار است ما شاد و خانواده ای و یا یک بچه گریان باشد، خودمان را یک لحظه جای آنها قراردهیم، متوجه می شویم چه خبر است!؟، به هر صورت توصیه ها خیلی اثر دارد به خصوص اگر از طرف بزرگان کشوری باشد.
3) به جهت اهمیت مشارکت مردمی از خود مردم نظرخواهی شود؛ آیا کسی مقصر تلفات نوروزی به حساب می آید یا نه؟ آیا کسی برای حل این مشکل طرح و نظری دارد؟و...، چون سفر مال خود مردم است که در این ظرف زمان می خواهند سفر کنند سالم هم باشند؛ لذا ازخودشان با ید خواست چه باید کرد، نه اینکه بدون اقدام لازم،هر سال در عید نوروز عده ای عزادار و سرگردان با شند که باید توجه شود، تفریح و خوشی هر چند شیرین باشد در مقابل قطره قطره خون کسانی که به زمین ریخته و صدای خورد شدن استخوان کسانی به گوش می رسد، نیز شنیدن گریه یک کودک یتیم و یا خورد شدن آنها زیر ماشین نمی ارزد. اصلاً هرکس باشد با شنیدن و یا دیدن این صحنه ها نگران و مثل اینکه تفریح نکرده، چون( بنی آدم اعضای یک دیگرند که در آفرینش ز یک گوهرند چه عضوی به درد آورد روزگار دیگر عضوها را نماند قرار. تو که از غم دیگران...)
4)لا اقل طوری درمورد سفرهای نوروز حرف زده شود که سبب حساسیت نشود، گاهی لحن کلامی همانند یک جرقه در روح و روان افراد موج ایجاد کرده و افراد را به هیجان وا می دارد!؟، چون شیوه گفتاری برخی به گونه ای است که آقای از کار افتاده هم میل سفر می کند در صورتی که می شود جوری به مردم تفهیم کردو گفت: ای مردم عزیز ایران،حیف است برای چند روز تفریح،ما جان عده ای از عزیزان و سرمایه کشور را از دست بدهیم؛ چرا می دهیم و دلیل قابل توجیه آن از نظر عقل، شرع و عرف چیست؟آیا اگر راه ایثار و جوان مردی را پیشه کنیم با ارزش تر نیست؟
کسانی که برای رسیدن سفرهای نوروزی منتظرند!؟، درمقابل250نفرکشته و روانه گورستان و 4031 نفر مجروح و روانه شدن سرمایه کشور به بیمارستان، باید قدری انصاف داد و متوجه تبلیغات سفرهای نوروزی شد که درمورد جاهای دیدنی (کرچه قصدی ندارند)، چگونه به طور نا خود آگاه جو ایجاد می کند،که امید است کسانی که بفکر هستند، به صدا و سیما و دیگر عوامل رسانه ای، سفارش کنند به مردم گفته شود،کمتر شتاب زده بدنبال سفر نوروزی باشند،چون یک نفر هم از این مردم عزیز ایران سالم بماند، حیات او ( به قول قرآن آیه32سوره مائده)، خیلی ارزش غیر قابل جبران دارد، با اینکه خدا مبالغه گویی نمی کند!؟چرا در عملی سازمان یافته به فکر طرحی جامع و کارشناسی شده نیستیم و چرا؟
5) به دلایلی از بیان آماری تلفات جاده ای که باعث وحشت...( به خصوص راننده ها) می شود باید خود داری شود و نیز ماشین های خورده شده راهم کنار جاده نگذاریم؛ البته بی اثر نیست، ولی اثر منفی آن از نظر روان شناختی دو چندان خواهد بود،انسان ِآسیب پذیر، روانی لطیف و تحریک پذیری دارد. لذا درصدی از تصادفات از همین مقوله است،و درصد کمی برآن غلبه کرده و مثلاً ماشین را از خطر سقوط و انحراف... نجات می دهند.افراد بیمار، معتاد، بزهکار...، که از همین مقوله هستند، وقتی عوامل دیگرهم اضافه شود، تصادف... و تلفات حتمی و اجتناب نا پذیر خواهد شد.و لی درمورد نکاتی که باعث آگاهی، توان روحی...، قدرت کنترل در وقت بروز حوادث، فنون نجات و دفع حوادث،و تمرکز روحی می شود،و نیز علل پیش آمد های نا گوار را باید کراراً تذکر داد و حتی از الزامات قبولی گواهی نامه باشد، که ضروری است به صورتی کتابی همیشه همراه راننده باشد،و همانند کواهی نامه ارائه داده شود و نیز راه کارا های دیگر در این رابطه که بماند. (البته اصل موضوع قدری سنگین و بیان ما هم نارسا که خواهید بخشید): عبدالحسین نجفی
همراه: 09368550280