آداب زندگی در نگاه اسلام ( ازکتاب« مدارزندگی در نگاه اسلام»)
خداوند برای زیبا زیستن و در ضمن کسب ارزشهای انسانی آدابی را در نظر گرفته است که واقعاً قلم از وصف و شمارش آنها عاجز است. خداوند به خاطر کسب ارزش های انسانی و لذت هم زیستی، انسان را فطرتاً ، اجتماعی وعاطفی خلق کرده است، لذتی که انسان از در جمع بودن می برد از هیچ جنبه و نمونه اقتصادی نمی برد و به همین جهت است که در میدان مسابقه خطرناک بی باکانه تا سر حد جان پیش می رود، تا مردم برایش ابراز احساسات کنند، دستش را به عنوان پیروزمند بالا ببرند نام و عکسش در مجلات... چاپ شود. در سال 85 از رسانه ها شنیده شد روابط و برخوردهای انسانی با دوستان ... درخارج از منزل در مقایسه با برخورد و روابط عاطفی در منزل اصلاً قابل مقایسه نیست. اصولاً افرادی که بیشتر با دوستان حشر و نشر دارند شاداب و سرحال ترند و درکارهای روزمره از موفق ترین افراد هستند ، افراد گوشه گیر علاوه بر اینکه از آن گونه محسنات برخوردار نیستند، دچار افسردگی، وسواس، کم غذایی ، ضعف اعصاب، بی حالی، بی میلی بهر چیز پسندیده ... می شوند .
بیش از هشتاد در صد بشر امروزی دچار افسردگی است. گرایش به مواد مخدر و حتی سیگار که سالی چهار میلیون تلفات دارد، بر اثر نا آرامی روحی است، که انسان برای تسکین وآرامش به مواد مخدر ، سیگار، مشروبات الکلی روی می آورد. ما در این جا به چند مورد از آداب اسلامی بسنده می کنیم تا معلوم شود خداوند که این گونه امور را واجب و یا متسحب قرار داده آیا برای دنیای بشر است یا آخرت یا هر دو؟
مثبت نگری و جامعه
و به عبارت دیگر زندگی اجتماعی مسالمت آمیز و برخوردهای سازنده 0 مثبت نگری از این نظر که به جامعه و آنچه اطرافمان وجود دارد و می گذرد با دید مثبت به آنهانگاه کنیم و تا بدی از کسی ندیده و نشنیده ایم همه را به فال نیک بگیریم. زندگی و معاشرت مسالمت آمیز در واقع خیلی چیزهای ناخواسته را که مشکل جدی در پی دارند مانند بدگمانی ها که خود نوعی از نا آرامی های روانی آزاردهنده به شمار می آیند،از بین میبرد. مثبت گرایی بخاطر بقای امور با اهمیت دیگر است که یکی ازآنها آرامش روانی است تامین می گردد لذا باید چیزهایی را نادیده بگیریم 0 برخوردهای سازنده بدان جهت است که ارزش های مادی و معنوی در گرو یک زندگی اجتماعی مسالمت آمیز و معاشرت های انسانی می باشد و خلاصه رعایت این اصول هستند که زندگی را زیبا می نمایند. بنا بر این آنچه از روابط اجتماعی باعث وحدت قلبی و دوستی و خیر خواهی برای هم نوع خود می شود بدین قرار است که در حدیث آمده، همه افراد جامعه که از شما بزرگ ترند آنان را پدر و مادر و کسانی را که کوچک تر از شما هستند فرزندان خود بدانید. آیا اگر این طرز تفکر به صورت یک فرهنگ حاکم و رسومات درآید دیگر شاهد تجاوز به حقوق دیگران، درگیری، آدم کشی...، خواهیم بود؟ 0 در سال 85 رئیس قوه قضائیه با اظهار نگرانی اعلام کرد ده میلیون پرونده در این سال تشکیل شده ، سال 84 بود بر اساس یک آمارگیری در یکی از شهرهای دیگر ایران در سال فقط یک مورد درگیری خانوادگی در دادگاه ثبت شده بود. یکی از علمای بزرگ می گوید اگر افراد بشر با هم دوست باشند دیگر عدالت و ظلم مفهوم ندارد.
من تعجب دارم چرا نویسندگان و اهل منبر این مسائل را نمی شکافند و نمی کوشند این گونه طرز تفکرها را به صورت یک فرهنگ و رسم عمومی درآوردند که البته علاوه بر گفتن و نوشتن به طرح مدون هم نیاز دارد ولی بر عکس همین طور و پنا برخدا خواهد بود که الان هست!؟0 آداب اسلامی در جایی دیگر سلام کردن را دارد که زیاد درباره گفتن آن به عنوان آدابی مستجب و جواب آن به عنوان واجب آمده است، اسلام اینها را برای سرگرمی ما... نیاورده است ، از نظر علمی کاملاً حساب شده و از نظر تأثیر و نتیجه کاملاً بر اساس اصول روان شناختی است کلمه سلام اسم خود خداست و ما بخاطر این سلام می کنیم که عملا خیر و سلامتی یک دیگر را می خواهیم یعنی نسبت به یکدیگر حسن نیت داریم و منظور اسلام این است که ما به اینجا برسیم ، حال اگر این امر واقعیت رسیده باشد، ما به کسی که سلام می کنیم علاوه بر اینکه دیگر برای او بد نمی خواهیم ، دوستش خواهیم داشت و از او به نیکی یاد می کنیم به مال... او هرگز دست درازی نمی کنیم... در واقع همین امر اگر میان احاد جامعه حاکم شود و تنها یک عادات کلامی نباشد آیا دیگر نیاز به پلیس است ؟ آیا دیگر حتی غیبت و تهمت صورت خواهد گرفت؟ بالاتر ازآن حدیث داریم از چهار طرف تا چهل خانه افراد حق برادری برگردن هم دارند و بازگفته می شود دوستِ دوست نیز دوست است؛ یعنی آن آخرین خانه از چهل خانه که در حکم برادر برای ماست با چهل خانه چهار طرف آن خانه نیز در حکم برادر برای ما هستند و همینطور تابی نهایت. مثلاً شهر تهران که حدود هشت میلیون جمعیت دارد همه نسبت بهم حق برادری دارند آنقدر بر رابطه اجتماعی تأکید شده که می گویند پیامبر(ص) بقدری درباره همسایه و حقوق آنها سفارش کرد که سوءال شد آیا از یکدیگر ارث هم می برند!؟
به این نکته اشاره کنم. اگر در کشوری باشیم به ما بگویند مرد ایران خوب هستند، یا بگویند بد هستند برای ما هر دو یک سان هستند؟ مسلم خیر. پس معلوم است ما ایرانی ها همه با هم برادر هستیم... پس چرا به حقوق دیگران تجاوز می کنیم؟ چرا بد دیگران را می خواهیم به آن آقا، یا خانم تهمت می زنیم....؟
من این را شنیدم، در کرات دیگر انسانهایی هستند که اصلاً گناه نمی کنند درست مانند عصر حکومت امام زمان (ع) که گفته می شود امنیت عمومی در حدی است که اگر زیبا ترین زن با حمل بهترین طلا از شرق به غرب سفر کند یکی نه به خودش نگاه خواهد کرد و نه به طلای او، یعنی این امر شدنی و اصلاً محال نخواهد بود در واقع همین سه مورد ازآداب اسلامی اجرا شود همه شش میلیارد بشر روی کره زمین می شوند دوست یک دیگر آنگاه لشکر کشی ها، کشت و کشتار ها ،گرایش به مواد مخدر و حتی سیگار... همه از بین خواهند رفت که نمونه آن در عصر امام زمان خواهد آمد و حالا هم شبیه آن وجود دارد0 کشور سویس با اینکه کشور اسلامی نیست امن ترین جای جهان است. تمام بانک ها و سرمایه گذاری کشورها درآنجا متمرکز است. ایران در سال تنها درباره جلوگیری از مواد مخدر ده میلیارد تومان هزینه می کند علت عمده رقابت سیاسی... است که امثال آمریکا... در پی نابودی حکومت اسلامی ایران هستند.
آیا نتیجه این قبیل آداب مستحب برای حوریان بهشت است یا برای دنیا که وجود عملی آن بهشت جاودان و حوریان را در پی خواهد داشت ؟ و این هاست که تضمین کنند بهشت است اگر سلام کننده به آن اعتقاد داشته باشد،اما اگر بازبان گفته شود ، همسایه ها برادر هستند ولی در عمل نباشد آیا بهشت جای ماست یا جهنم!؟
سلامی که نتیجه آن یک دلی نباشد حتی گناه هم هست چون نوعی دروغ است ، می گوییم شما را دوست داریم ولی همین آقا را که بارها به او سلام کرده ایم همسایه ماست... به مال... او تجاوز می کنیم که نمونه های زیادی دارد. البته همان طورکه بارها گفته شد. مردم آگاه نیستند چون فقط از ما شنیده اند هر کس این کار ها را انجام دهد به بهشت خواهد رفت و عذاب نمی شود!؟