((اينك اين شما وگفته هاي خود مسؤولين در باره گوشه اي از مشكلات درد ناك محرومين))
کار جبهه پایداری تازه شروع شده است/ مجلس نهم باید مشکلات اقتصادی را به نفع محرومین حل کند
از مهمترين وظايف مجلس نهم اين است كه مشكلاتي كه ما امروز با آن روبرو هستيم و بخش مهمی از آن در عرصههاي اقتصادي است، اينها را به نفع محرومين ومستضعفين حل كند.اين شايد فوريترين وظيفهاي است كه از مجلس نهم توقع داریم. ما درجبهه پايداري بحث كرديم و گفتهايم كه يك عدهاي را به مردم پيشنهاد كردهايم و مردم هم لطف كردهاند و راي دادهاند و در دور دوم هم، بالاخره در تهران و ساير شهرها راي بدهند، اما كار ما از امروز شروع میشود و بايد دائم بر نمايندگان نظارت كنيم و از نمايندگان بخواهيم كه از اين فرصت نمايندگي براي خدمت به مردم استفاده كنند، نه اينكه بيفتد دنبال اينكه اين فرماندار را از دوستان من بگذار و اين مجوز را بده به فاميل من و غيره و ذالك!
اطلاعرساني از مشكلات در كشور ما امروزه با گسترش تكنولوژيهاي نوين هر روز ابعاد تازهاي را به خود اختصاص داده و گستره وسيعي از نواحي كشور را دربر ميگيرد. ولي واقعيت اين است كه اطلاعيابي از مشكلات در روستاها و اطلاعرساني آن، همچنان با موانع زيادي روبهرو است.
با وجود اينكه سالانه نشريات گوناگوني در سطح كشور بهويژه شهر تهران پا به عرصه ميگذارند و هركدام در زمينه خاصي فعاليت نموده و اطلاعرساني به مردم و مسئولان را برعهده دارند؛ اما اين وضعيت در مناطق محروم بهويژه در روستاها همچنان به وضع سابق مانده و توجه بيشتر را ميطلبد.
اين نوشتار در مورد مشكل اساسي ساكنان جنوبيترين منطقه استان اردبيل، شهرستان خلخال است. اهالي 7 روستاي دورافتاده بخش خورشرستم جنوبي شهرستان خلخال از مشكل يكسان خود گلايههاي سوزناكي دارند و از نبود «راه ارتباطي مناسب» به ستوه آمدهاند. مردم روستاهاي «چنارلق»، «خساره»، «سجهرود»، «سفيدآب»، «آهو»، «جعفرآباد»، «زاويه» و «برندق» ميگويند با وجود اينكه 3 دهه از انقلاب عزيزمان ميگذرد، متأسفانه طرحي كه چندين دهه پيش براي آباداني اين مناطق از جانب مسئولان درنظرگرفته شده بود؛ هنوز هم به نتيجه لازم نرسيده و معلوم نيست تا چه زماني بايد صبر كنيم تا در عصري كه فناوري بيداد ميكند، ما جاده خاكي داشته باشيم و آن هم جادهاي كه ميشود به آن «مالرو» گفت نه «ماشينرو». محرومان اين منطقه ميگويند ما از مسئولان «جاده آسفالت» ميخواهيم و همچنان آرزوي چندصدساله ما عملي نشده است.
با افتخار حضور در مناطق محروم و مشاهده اوضاع زندگي و درك مشكلات عديده پيشروي محرومان، پاي درددل آنان نشستيم و واژهواژهي احساسات دروني و بحق آنان را نوشته و قول مساعد دادهايم تا در يكي از روزنامهها و رسانههاي تأثيرگذار منتشر شود.آنچه در زير ميآيد، رنجنامهي محرومان به مسئولان محترم بهويژه رئيسجمهور، وزير راه و ترابري، نماينده مردم خلخال در مجلس شوراي اسلامي، استاندار اردبيل و فرماندار خلخال است كه اميدواريم مثمرثمر واقع گردد:«روزگاري جوانان و فرزندان، دست ما پيران را ميگرفتند و عصاي دستمان ميشدند؛ ولي امروز پيرزن، تنها اميدش به «من» پيرمرد است. اگر فرزندانمان، ما پيرمردان و پيرزنان را رها كردهاند و تنها ماندهايم؛ نبايد آسايش و رفاه داشته باشيم؟ آخر چرا ما به آرزوي چندصد ساله خود نميرسيم؟ اگر فرزندان ما براي تكه ناني مهاجرت را پذيرفتهاند، چرا ما بينوايان را درنمييابيد؟ مگر همين تنگناها و نبود امكانات فرزندانمان را از ما جدا نكرده و آنان را مجبور كرده است تا فرار از مناطق محروم را بر قرار در آن ترجيح دهند؟
مطمئنيم گذرتان به «جاده خاكي» ما افتاده است. خود ميدانيد كه چه ميگوييم؟ راهي كه خلخال و امامرود را به حومه زنجان بهويژه «درام» وصل ميكند، هنوز حدود 30 كيلومتر آن «خاكي» است و پيمانكاران فعال در اين مسير، فعاليت چنداني ندارند.ميگوييم ما مردمان زجركشيده روزگار، ما كشاورزاني كه خانمهاي خانهدارمان كشاورزي نيز ميكنند، گندم و جو درو ميكنند، هزاران مسئوليت بر دوش دارند، فقط و فقط به اين خاطر كه فرزندان خود را آيندهساز به مملكت اسلامي تحويل دهيم تا ننگي بر پيشاني ما نماند، آيا امروز اينچنين بايد مورد بيمهري قرار گيريم؟
ما مردماني كه در حساسترين لحظات انقلاب، مردان غيرتمند خود را داوطلبانه عازم جبهههاي حق عليه باطل كرديم، ما مظلوماني كه تنها فرزند خود را در راه انقلاب فدا كرديم، ما بيگناهاني كه تنها گناهمان «سكوت» است، ساليان سال است به فرزندان خود قول دادهايم كه «جاده خاكي» ما آسفالت ميشود. خاكي بودن جاده چه فشارهايي كه به ما تحميل نكرده است!
ما مردمان پاكدل، سختكوش، غيرتمند، انقلابي، دانشمندپرورو فرهنگدوست خورشرستم جنوبي (خلخال) يعني روستاهاي «چنارلق»، «سجهرود»، «جعفرآباد»، «زاويه»، «آهو»، «سفيدآب» و «برندق» تا امروز همه سختيها، سرماي زمستان و گرماي تابستان را به جان خريدهايم و فرزندان خود را با پاي پياده و كولهباري از آذوقه، در آن ايام طاقتفرسا، عازم شهرها كردهايم تا به نداي «اطلب العلم من المهد الي اللحد» رسول خدا(ص) لبيك بگويند تا روزي روزگاري گرهي از مشكلات محرومان و مظلومان جامعه باز شود، اينگونه بايد مورد بيمهري و بيتوجهي قرار بگيريم؟!
ما از شما مسئولان گرانقدر ميخواهيم به مشكل اساسي ما كه همان خاكي بودن «راه ارتباطي» ماست، رسيدگي جدي شود. چندين سال است كه راهسازي در اين منطقه شروع شده؛ ولي بهكندي پيش ميرود و تعجيلي در كار مسئولان نيست! تاكنون به اميد سرنوشت و بناچار، دست روي دست گذاشتهايم تا سرنوشت هر راهي را كه ميخواهد، برود. حال ميگوييم جاده ما همچنان «خاكي» است و با اندك باراني، مسدود ميشود؛ اما چتر ما، خداست و اي ابرها تا ميتوانيد بباريد!!!
خيلي دور نميرويم. مگر 27 آبانماه سال گذشته نبود كه يك دستگاه وانت مزدا با سه سرنشين در حوالي روستاي «خساره» درام به دره سقوط كرد! مگر يك خودروي پژو 206 با پنج سرنشين در اين جاده واژگون نشد و زن سالخوردهي بيگناهي از روستاي آهو جان خود را از دست داد و ديگران نيز مجروح شدند! مگر دو دستگاه خودروي پرايد در نزديكي روستاي برندق به هم برخورد نكردند و خسارات زيادي ديدند! مگر حادثه غمانگيز ساعت 7 صبح شنبه 16 مهر سال گذشته همه ما بيچارهها را بيچارهتر نكرد و قرباني شدن اسفناك 6 نفر از دانشآموزان و عزيزان ما در «سجهرود» و «آهو»، دلهاي داغديده ما را داغديدهتر نكرد! مگر فریاد مظلومانه 28 بيگناه منطقه محروم خورشرستم جنوبي از هر سو، از داخل و زير مينيبوس تا زيردرختان به گوش مسئولان حاضر در محل حادثه نميرسید؟! آنموقع دردنامههاي زيادي گفتيم و نوشتيم؛ دريغا كه ذرهاي تأثيرگذار باشد.
ما كشاورزان سپيدمو و روستاييان محروم از امكانات جادهاي و رفاهي،حرمت مسئولان را داریم، به امید آنکه دردي از ما دوا شود! ما اهل ايرانيم، اهل اين آب و خاكيم! ما هنوز هم در روستاها نان عدالت ميخوريم! ما دلسوختگان انقلابيم! ما رهروان ولايتيم!ما را دريابيد و از رنجمان بكاهيد!در اثر نبود راه آسفالت در منطقه جنوبي خلخال، ما ساكنان روستاهاي دورافتاده در تمام زمینهها ازجمله «اقتصادي» با مشکلات زيادي روبهرو هستيم. ميدانيد كه راه آسفالتي خلخال به درام، منطقه محروم خلخال را به استان زنجان و به جاده اصلی تهران نزدیک ميكند! ما صبرپيشگان روزگاريم! اكنون كه بيش از سه دهه از انقلاب عزيزمان ميگذرد، عزممان را جزم و صدايمان را بلند ميكنيم تا شايد مسئولان محترم گوشهچشمي به ما بيپناهان داشته باشند و راه مواصلاتي خلخال به درام را تكميل كنند و در امر راهسازي در مناطق محروم، عنايت ويژهاي داشته باشند.»
0هنگامیکه روستائیان ازبابت رفت وآمد ونیزحمل ونقل محصولاتشان مشکلی را درپیش رو نداشته باشند ، ازتمایل آنان به مهاجرت درشهرها کاسته شده وضمن افزایش محصولات کشاورزی ، شاهد رونق وشکوفائی دراقتصاد کشاورزی کشورمان خواهیم گردید.
روستائیان کشورمان که تولید کنندگان محصولات باارزش کشاورزی می باشند ودرصورت کاهش این تولیدات ، ضربات جبران ناپذیری بر اقتصاد کشاورزی وارد خواهد گردید.ازبابت حمل ونقل محصولات کشاورزی ونیز رفت وآمد به شهرهای مجاور روستاهای خود جهت تامین مایحتاج زندگی شان با مشکلات جدی دست به گریبان بوده وفرزندان دانش آموزونیزدانشجوی این روستائیان که جهت رفت وآمد به شهرها نیازمند وسایط نقلیه می باشند ، درصورت عدم اینگونه وسایط نقلیه قادربه ادامه تحصیل نبوده واگر چاره ای برای مشکل حمل ونقل ونیز جابجائی مسافران این روستائیان اندیشیده نشود، ممکن است ، اندک روستائیان بجامانده درروستا ها مجبور به مهاجرت به شهرها گشته وکشاورزی کشورمان با مشکلات عدیده و غیرقابل جبرانی مواجه گردد.
اگر روستائیان قادر به تولید محصولات کشاورزی نباشند ، آنگاه بایستی جهت تهیه این محصولات کشاورزی نیازمند دیگرکشورها بوده، که ضمن خروج قابل توجهی ارز ازکشور ، لطمات بسیارسنگینی نیز به اقتصاد کشورمان وارد خواهد آمد.بنا براین برای حل این معضل روستا نشینان کشورمان بایستی چاره جوئی نمود ، بهترین ومناسب ترین راهکار برای حل مشکل جابجائی مسافران درروستاها ونیزحمل ونقل محصولات کشاورزی آنان ، ایجاد شرکتهای تعاونی بمنظور حمل ونقل محصولات کشاورزی ونیز جابجائی مسافران دردورترین نقاط روستا ها می باشد. هنگامیکه روستائیان ازبابت رفت وآمد ونیزحمل ونقل محصولاتشان مشکلی را درپیش رو نداشته باشند ، ازتمایل آنان به مهاجرت درشهرها کاسته شده وضمن افزایش محصولات کشاورزی ، شاهد رونق وشکوفائی دراقتصاد کشا: