ورزش وبدن سازی
ورزش و بدن سازی
موضوع: تصویب وزارت ورزش و تربیت بدنی، درمجلس شورای اسلامی توسط نمایندگان محترم مردم عزیز و کم نظیر ایران.
تاریخ 8/10/1389 ، به تصویب رسیدن موضوع فوق شنیده شد.اگر مراد از وزارت خانه، ورزش جهت پیشگیری از بیماری هایی باشد که ورزش همگانی مناسب ترین وسیله برای سالم زیستن باشد، چرا از همان آغاز استقرارحکومت اسلامی، این اقدام حیاتی صورت نگرفت، تا شاهد این همه بیماران ناشی از بی تحرکی نباشیم؟؛ ازجمله بیماران مبتلا به چاقی، قلبی و عروقی، سرطانی، دیابتی، و به گورستان رفتن سالی30 هزار سرطانی،50 هزار قلبی و عروقی ...، که با وجود ورزش دیگرما شاهد این همه خسارت جانی و مالی نمی بودیم، از جمله سالی 300هزار میلیارد تومان، معاملات دارویی. اگرمراد از ورزش فوتبال فعلی باشد، با و جود آن همه نباید هایش چه توجیه شرعی، عقلانی، سیاسی، علمی و اقتصادی... دارد؟، ازجمله هزینه واردات مربیان خارجی...؛ اتلاف وقت؛ عوارض روحی وجسمی ناشی از هیجانات تماشاگران، بدتر ازآن گاهی درگیری خشونت بار،جنگ اعصاب و بد گویی های میان طرف داران تیم ها، گاهاً زد و خورد های پلیسی، نقص عضو تعدادی از بازیگران!؟،با وجود اینکه هیچ کدام از اینها قابل انکار نیست، در مقایسه با اولیت های دیگر از جمله رسیدگی به مناطق محروم، مدارس درحال ریزش... و خود ورزش همگانی، چه دلیل منطقی برای جایگزینی فوتبال وجود دارد؟
اگر بارعایت عدالت و اولویت ها، این هزینه ها صرف تولید اصولی، نیازمندی های نخبگان... دارای توجیه می شد،آن وقت خود کفایی هم به مصلحت کشور بود و هم مایه افتخار اسلام. ولی فوتبال درخود کفایی کشور چه نقشی دارد؟ جز اینکه اکثراً مصرفی و هزینه بردارند ؛آیا این وضع به مصلحت مردم است یا همگانی کردن ورزش که علاوه بر پیشگیری از بیماری ها می توان افرادی قوی و نیرومند داشت چیزی که قرآن درچندین آیه برآن تأکید داردکه در همه مسائل حیاتی کشور تأ ثیرگذار خواهد بود.« از جمله سوره انفال آیه 60»
درمورد اهمیت سلامتی حضرت رسول (ص)می فرماید« لاخیرفی الحیاه الا مع الصحه. زندگی بدون سلامتی خیرو سعادتی درآن نیست» و نیز« النعمتان مجهولتان الصحه و الامان. دو نعمتی که( قدرو اهمیت آنها) معلوم نیست ، سلامتی و امنیت است». با وجود آن همه بیماری، چرا این نیازکه با جان مردم سروکار دارد تأمین نمی شود و برعکس، هزینه زیادی باید صرف فوتبال و مربی خارجی...، شود؟ این کدام یک از مصداق عدالت و رعایت اولویت است؟،آیا باید منتظر باشیم وقتی مردم بیمارشدند تازه باآن هزینه دارو،و خوابیدن در بیمارستان به فریادشان برسیم؟، شرایطی مانند دفاع مقدس پیش آمد، بیماران می توانند همانند افراد سالم و نیرومند از امنیت وحیثیت کشور دفاع کنند؟ فوتبالیست های دارای نقص عضو چه طور؟، حق مسلم مردم است،ولو اجباری ورزش را، همگانی و سازماندهی کنیم؛ همان کاری که در هدفمند سازی یارانه کردیم،چرا مردم باید ازآن همه خیرو برکت ورزش هگانی محروم باشند و هزینه ها... صرف کاری شود که در مقایسه با ارزش حیاتی ورزش، کار یست بیهوده و جایگزین وقت جوانان که باید صرف کسب تخصص ها و اختراعات برای صدور انقلاب اسلامی شود.چرا سرانه ورزش درکشور اسلامی باید 15 درصد باشد؟ این امر ازچه چیز هایی حکایت دارد؟ یا باید گفت ورزش اثری در پیشگیری ندارد!؟، یا با ید مدعی بود، امثال فوتبال دراولویت است؛ یا باید اعتراف کرد و از بیماران جداً عذرخواهی کرد که از300000 سرطانی سالی 30000 به گورستان می روند، در حالی که ورزش یکی از عوامل مهم پیشگیری از امثال سرطان می باشد. آن هم کشوری که دارای طب النبی(ص)، سیره انبیاء واولیاء (ع) در تغذیه است!؟، ایران چرا باید دو مین مصرف کننده دارو درجهان باشد؟، این را هم اضافه کنم، تنها این افتخار نیست که هرکس بیمار شد او را درمان کنیم؛ تعمیر ماشین شکسته افتخار نیست؛ هنر این است، سیاستی در پیش گرفته شود که آقا سالم باشد و راه آن تنظیم و تغذیه سالم و ورزش است. می توان گفت نود و پنج درصد بیماری ها از ناحیه عدم تنظیم غذا و نباید های رفتاری است. خلاصه درحال توجه به فوتبال، شاهد به گورستان رفتن بیمارانی هستیم که همه باید سالم باشند نه بیمار!؟.
امروز13/5/1390، حدود ساعت6 ، ازشبکه دوم سیما، شاهد بحث مجری بودیم که در مورد ورزش، پیامک های رسیده در مورد مشکل ورزش فوتبال را می خواند وآن دست آخر از افراد خواست، بگویند مشکل اصلی ورزش چیست!؟، لازم است عرض کنم وقتی گفته می شود مشکل ورزش کشور و مراد فوتبال است، این مشکل باید به یکی از مشکلات واقعی کشور و نهایتاً مردم ربط داشته باشد، که اگر ورزش فتوتبال نباشد و یا مشکل داشته باشد، به نظام و جامعه خسارت غیر قابل جبرانی وارد شود!؟، آیا این طوراست ؟!، و یکی از پیامک ها هم در مورد مشکل بودجه ورزش فو تبال و مربی حرف داشت!؟، ولی آیا ورزش عمومی کشور دارای مشکل،آنهم اصلی برای دولت و مردم نیست؟که اگر این همه وقت و سرمایه که تا کنون صرف ورزش فوتبال شده و می شود، صرف ورزش عمومی هم شده بود، ما امروز شاهد مشگل دار ترین بیماری هایی مانند بیماری های قلبی و عروقی، دیابت سرطان...، برای مردم و دولت نمی بودیم؟، این قبیل واقعیات از مسؤولین ذیربط شنیده می شود نه ما. لذا از شما می پرسم اگر ورزش فوتبال اصلاً هم نباشد چه مشکل اساسی متوجه کشور و سلامتی مردم می شود؟، شما یکی دو مورد آن را بفرمایید، تا ما حرف خود را پس بگیریم ؛آنگاه شما بودجه فوتبال را زیاد کنید که بتوانید از خارج مربی خوب وارد کنید تا مشکل مربی هم نداشته باشید!؟، ولی درمناطق محروم، مردم با خون جگرخوردن براثرکمبود های عمرانی و رفاهی زندگی کنند!؟، اگرچنین نیست نمونه بیا ورید؛ که چنین حرفی واقعیت ندارد و اگرهم موردی باشد آیا به حکم عقل، شرع و عدالت، ورزش فوتبال در اولویت می تواند باشد؛ و اگر موضوع عدالت و اولویت ها باید رعایت شود، پس جای ورزش فوتبال کجاست؟!
البته ما منکر ورزش فوتبال به خصوص کشتی و مانند آن نیستیم، ولی اگر تاکنون همین قدر به ورزش عمومی توجه شده بود ما شاهد، هفت میلیون دیابتی...،و حد اقل ورزش، درکشور نمی بودیم!؟، این هم نه آن ورزشی که روی اصول بدن سازی و مستمر باشد، که این هم خود بد تر از ورزش نکردن است.وآیا این همان اقداماتی است که دولت و به خصوص وزارت بهداشت وظیفه دارند، درمورد سلامتی مردم آنجام دهند؟!، وآیا این همان توجه عملی به این دو روایت از حضرت رسول(ص) است که در باره اهمیت سلامتی، آن را تکرار می کنم « لا خیر فی الحیاه الا مع الصحه .زندگی بدون سلامتی خیر و سعادتی در آن نیست» و نیز می فرمایند« النعمتان مجهولتان الصحه و الامان. دو نعمتی که( قدر و اهمیت آنها) معلموم نیست سلامتی و امنیت است» در باره این دو روایت چه توجیهی در مورد این همه بیماری و تلفات آن داریم که نمی شود این گونه نباشد، اگر توجیهی نداریم در قضاوت تاریخ و فردای دیگرچه جوابی داریم؟، قبول مسؤولیت به ماها چه می گوید و چرا؟!، با کدام یک از دو قسمت آیه 32، سوره مائده، خود را مقایسه می کنیم که خداوند می فرماید« ... هر کس انسانی را بدون ارتکاب قتل یا فساد در روی زمین بکشد،چنان است که گویی همه انسان ها را کشته؛و هرکس ، انسانی را از مرک رهایی بخشد، چنان است که گویی همه مردم را زنده کرده است...»، البته حقیر باور دارم همه از نظر اعتقاد، مصداق قسمت آخرآیه هستند؛ ولی تعجب دارم، مانع چیست که عملاً درآن حد که باید، مصداق قسمت دوم آیه نیستیم. یکی از مسؤولین ذیربط گفت:80 در صد بیماران سرطانی علت تغذیه ای و بقیه علت خانوادگی دارد؛ که قطعاً همان هم به علل تغییه و عدم تحرک لازم بر می گردد.
این وضع دغدغه چندین ساله حقیر است که حالا شروع شده و تا رسیدن به نتیجه ادامه خواهد داشت. برای جلوگیری ازهر تصوری به جهت اینکه این قضیه دغد غه،چندین ساله حقیر است، حاضرم طرح جامعی ارائه دهم که اگر درست اجرا شودو هم زمان عوامل پیشگیری هم فعال باشند، می توان بیماری را بیش از نود درصد کاهش داد. و در مورد همگانی کردن ورزش حاضرم طرحی ارائه دهم که بیش از نود درصد مردم با علاقه به ورزش روی آورند. و حرف آخر اینکه به شرط جواب مستند در مورد سؤالات فوق همه گفته های انتقادی خود را کتبا پس گرفته و از طرق وبلا گ و وب سایت خود، اعلا م می کنم به این دلیل من مرتکب اشتباه شده ام.والسلام:
عبد الحسین نجفی
همراه: 09368550280