جلوه به میدان رفته امام حسین در نگاه تاریخ!؟ (از کتاب زیبایی های کربلا)

ای کاش فیلم زنده خود صحنه کربلا و آن ساعت و دای حسین و حرکتش به طرف میدان می بود؛ باورکن اگر یک لحظه آن را کسی ببیند توان تحمل آن را نخواهد داشت، از یک سو دهها کشته و شهید با بدن های پاره پاره، خون آلود، عده ای مجروح و در حال ناله و فغان و یا جان دادن، زجه و گریه زنان برای شهدا، گریه و طلب آب کودکان خورد سال و از سوی دیگر صدای هل هله لشکر و عربده های مستانه آنها برای غلبه بر لشکری اندک و این ذهنیت که وقتی امام حسین (ع) راهی میدان شد وآن صحنه درگیری امام حسین(ع) با سی هزار لشکر که از هر طرف با هر چه که در دست داشتند به طرف یک نفر حمله ور شده و پرتاب می کردند. صدای (هل من ناصر ینصرنی و هل من معین یعننی) برای تحرک و جدان های خفته که شاید کسی نجات یابد، صحنه لحظه ای که امام حسین برای ودا به حرم آمد و آن لحظه ای که حسین(ع) بر زمین افتاد و اسب بی صاحبش به حرم آمد و... واقعاً عجیب است. از امام زمان سؤال می شود کدام یک از صحنه های کربلا برای شما نگران کننده تر است؟ می فرمایند: لحظه ودای جدم از اهل حرم و خود حضرت می فرمایند: هر عصری که آن صحنه تنها بودن حسین را در میان سی هزار لشکر مشاهد می کند به شدت نگران می شود به همین جهت که این صحنه ها برای هر بیننده ای واقعاً غیر قابل تحمل بود با وجود اینکه همه افراد کوچک و بزرگ قافله کربلا از نظر صبر و شکیبایی در اعلا درجه قرار داشتند؛ با وجود این حال باز هم امام حسین آنها را به صبر و تحمل توصیه می کرد که مبادا بی تا بی کنند. من گمان نمی کنیم توانا  ترین نگارنده بتواند یک صدم آن چه در این  فراز ونشیب ها آنها را آن طور که بوده توضیح دهد ولی در عین حال همه اینها در نظر حضرت زینب(ع) و بلکه همه اهل کاروان کربلا زیبا بود؛ چون آینده آن  را در طول تاریخ می دیدند و امام حسین بهر زبان و شکلی برایشان بیان کرده بود وقتی علی (ع) می فرماید:(بهترین اعمال سخترین اعمال است). تا حدودی زیبایی تحمل این سختی ها آنهم برای نجات اسلام در آن زمان و هر زمان دیگر واقعاً زیبا و دوست داشتنی است که با یک جان دادن که باید روزی در بستر جان داد آن را در چنین شرایطی انسان در راه خدا براحتی بدهد و همین جهت بود که می گویند یاران و... حسین شب عاشورا از عشق به شهادت خواب نرفتند همان طور که عکس آن کسانی شبی که فردا باید در جنگ خونین حاضر شوند از ترس و دلهره خوب نمی روند!؟

دیگر زیباییهای این جلوه گاه تاریخ

قوت قلب، روحیه بالا بود که کسانی توانستند سرافراز از حادثه کربلا موفق عبور کرده و نام بلند شان در جبین تاریخ درخشان بماند و حکایتشان در سینه تاریخ برای همیشه ثبت شده و بماند. با توجه به اینکه اینها نه معجزه بود و نه نه صلاح بود،امام ازمعجزه استفاده نمی کند و نه این گونه بود که خود امام سلاح بداند از امداد غیبی و معجزه کمک بگیرد تا باقی بماند. اینکه امام حسین(ع) همانند ما باید باشد، این چه قدرت روحی و چه ایمان ناگسستنی بود که حسین توانست با سی هزار لشکر هم نبرد شده و آنها را مرتب به آن طرف و این طرف پراکنده سازد؟!

آنهم لشکری که همه سیراب و مسلح به هر نوع سلاحی بودند و... گمان نمی رود در تاریخ به توان نمونه آن را یافت که یک پهلوان بدون ترس بتواند بطرف سی هزار لشکر برود!؟ در واقع وقتی روشن است که امام حسین (ع) از معجزه استفاده نکرده و از نظر جسمی همانند ما بوده است. پس این چه نیروئی بود که سی هزار لشکر نتوانستند در مقابلش به ایستند؟ جریان علی هم این گونه است شاید پهلوانانی بودند که از نظر حجم و توان جسمی از علی (ع)بیشتر بودند ولی چه بود که حضرت همه را نقش بر زمین کرد؟ درباره روحیه و قوت قلب از نظر روان شناسی جا دارد خیلی توضیح داد ولی به همین حد اکتفا شود کافی است که می گویند روحیه سرباز دو سوم غلبه بر دشمن و اسلحه یک سوم روحیه است به این نکته هم توجه شود تاریخ بیشتر قضاوت خواهد کرد، مگر خاندان پیامبر چه کرده بودند که باید سی هزار لشکر برای کشتن آنها گرد آمده وآب را هم بر روی آنها ببندند؟ این قضاوت که از وجدانیات هر انسانی سرچشمه می گیرد هیچ تفاوتی ندارد که قضاوت کننده مسلمان باشد یا کافر... چون حتی ملاک و اصول علمی هم این روشها را حتی غیر انسانی می داند که سی هزار لشکر برای چند نفر بسیج شود آنهم چند نفری که کاملاً شکل خانوادگی دارد و از زن بچه، کودک و حتی طفل شیر خوارآن مجموعه را در بر می گیرد. اینها بود که دشمن را در کوتاه مدت بدست مختار تقاص کرد و یک حکومت را نابود و خود برای نسلهای بعدی بشر تا قیامت ماندگار رشد چقدرکتاب، سخنرانی و یا لشکر... باشد تا اسلام را این گونه در طول تاریخ ماندگار و کفر را برای همیشه سرنگون ساخت.

 این زیبا ترین و پر افتخار ترین موفقیت در قضاوت بشر است که از یک عقیده در میان آن همه عقاید پر مدعا، باقی مانده وکسی توان کنترل ویا سکون آن را نداشته باشد؟!